تبليغاتX
ورق های تنهایی من
جمعه 27 بهمن1385

با اومدنت ... یه ستاره اومد اینجا

اومد و بهار رو آورد...

اومد و پرنده رو صدا کرد...

اومد و روزهای خالی من رو پر کرد...

اومد و من ... غرق بی بهانگی شدم...

 

هر روز می گذره... هر روز یه دنیای جدید دیگه... هر روز شاید آدمهای جدید دیگه...

زندگی می گذره... روزا می رن... من هم باید با این روزا بگذرم دیگه...

چی کار می شه کرد؟؟؟

                                 تویی که منتظرت بودم... تویی که فکر اومدنت رو از سرم 

                                 بیرون کرده بودم... بعد از این همه وقت اومدی... اومدی و

                                 من ، می خوام با تو یه راه جدید و شروع کنم...

                                                                     تویی که تو هستی...

                                                                     تنهام نذاریا...

 

جمعه 27 بهمن1385

هر شب تیکه تیکه های کهنه ی نوشته هامو٬ خاطره هامو کنار هم می چینم ... باز هم به همین حقیقت تلخ می رسم که... تو هم با من نبودی...

می خوام دوباره شروع کنم....

                                  خدایا کمکم می کنی؟؟؟